Bajki towarzyszą ludziom od starożytności, jednak niedawno odkryto ich prawdziwą moc i to jaki mają wpływ na ludzi. Formalne pojęcie bajkoterapii pojawiło się jako metoda terapeutyczna w XX wieku. Kiedy to psycholodzy i pedagodzy zaczęli doceniać znaczenie opowieści i ich sensu w procesie leczenia, wsparcia rozwoju, pokonywania lęków. Bajka jako forma terapeutyczna dzieli się na bajki:
Psychoedukacyjne które mają przygotować dziecko na trudne sytuację, które pojawią się w jego życiu.
Relaksacyjne, których głównym zadaniem jest wyciszenie dziecka, zrelaksowanie, służą temu by zapomnieć o problemach.
Psychoterapeutyczne, pomagają uporać się z trudną sytuacją, jakiej doświadczyło. Taki typ utworów ma dać dziecku poczucie wsparcia i zaopiekowania.
Skuteczność bajkoterapii wynika z mechanizmów które odwołują się między innymi do: identyfikacji, naśladownictwa, społecznych porównywań, czy zjawiska kompensacji czyli wyrównywania braków.
Warto pamiętać, że morały płyną z większości bajek, trzeba tylko dobrze dopierać ich treść, poniżej kilka tytułów:
* „Mysz która chciała być lwem” autor Rachel Bright i Jim Field
* Wielkie MARZENIE małego Krecika” autor Tom Percival, Christine Pym
* „Dobre bajki o tym, że wszystkie emocje są ważne” autor Małgorzata Korbiel
* „Najmądrzejsze bajki czyli opowieści o tym, co w życiu ważne” autor M. Calik – Tomera, K.Kędziela, M. Schatt – Skotak
* „Wszyscy jesteśmy wyjątkowi” autor Katarzyna Baniewicz – Kowalczyk
Miłego czytania
Agnieszka Wiśniewska