Bajkoterapia – czyli, uzdrawiająca moc słów

przez AktualnościOgłoszenie

Bajki towarzyszą ludziom od  starożytności, jednak niedawno odkryto ich prawdziwą moc i to jaki mają wpływ na ludzi. Formalne pojęcie  bajkoterapii pojawiło się jako metoda terapeutyczna w XX wieku. Kiedy to psycholodzy i pedagodzy zaczęli doceniać znaczenie opowieści i ich sensu  w procesie leczenia, wsparcia rozwoju, pokonywania lęków. Bajka jako forma terapeutyczna dzieli się na bajki:
Psychoedukacyjne które mają przygotować dziecko na trudne sytuację, które pojawią się w jego  życiu.
Relaksacyjne, których głównym zadaniem jest wyciszenie dziecka, zrelaksowanie, służą temu by zapomnieć o problemach.
Psychoterapeutyczne, pomagają uporać się z trudną sytuacją, jakiej doświadczyło.  Taki typ utworów ma dać  dziecku poczucie wsparcia i zaopiekowania.
Skuteczność bajkoterapii wynika z mechanizmów które odwołują się między innymi do: identyfikacji, naśladownictwa, społecznych porównywań, czy zjawiska kompensacji czyli wyrównywania braków.
Warto pamiętać, że morały płyną z większości bajek, trzeba tylko dobrze dopierać ich treść, poniżej kilka tytułów:
* „Mysz która chciała być lwem” autor Rachel Bright i Jim Field
* Wielkie MARZENIE małego Krecika” autor Tom Percival, Christine Pym
* „Dobre bajki o tym, że wszystkie emocje są ważne” autor Małgorzata Korbiel
* „Najmądrzejsze bajki czyli opowieści o tym, co  w życiu ważne” autor M. Calik – Tomera, K.Kędziela, M. Schatt – Skotak
* „Wszyscy jesteśmy  wyjątkowi” autor Katarzyna Baniewicz – Kowalczyk

Miłego czytania
Agnieszka Wiśniewska

obraz

„Choinka”

przez AktualnościOgłoszenie

Grudzień przez wiele osób jest uznawany za jeden z najpiękniejszych miesięcy w całym roku, przede wszystkim ze względu na obchodzone w tym czasie Święta Bożego Narodzenia. W tym czasie towarzyszy nam wiele symboli, życzeń, a także  dobrych słów.

 W nawiązaniu do naszej wycieczki do Muzeum w Szreniawie „KRÓTKA OPOWIEŚĆ O CHOINCE’’

Trudno dziś wyobrazić sobie czas Bożego Narodzenia bez  przystrojonej choinki. Tymczasem przystrajanie bożonarodzeniowego drzewka upowszechniło się w Polsce zaledwie 100 lat temu. Początkowo w kącie izby ustawiano pierwszy skoszony snop słomy, miał on zapewniać dobre plany w nadchodzącym roku.

 Snop słomy zastąpiła „Podłaźniczka’’ – czubek  sosny, świerku zawieszany pod  sufitem ozdabiany jabłkami i orzechami, miął on również zapewniać urodzaj i powodzenie. Zwyczaj ten zachował się aż do lat 20. XX wieku na Podhalu, Pogórzu oraz Śląsku. Inną ozdobą popularną w  Polsce był „Pająk” wykonany z słomy, piór, kolorowej bibułki i wełny. Kształtem przypominał żyrandol, wieszany pod sufitem.

Na przełomie XVIII i XIX wieku do Polski zaczął docierać z Niemiec zwyczaj ubierania choinki, najpierw w miastach i u ludzi zamożnych potem na wsi.  Zwyczaj  składania pod choinką prezentów na długie lata był zarezerwowany dla najzamożniejszych rodzin. Dla pozostałych wielkim przeżyciem i rodzajem prezentu był wspólnie spędzony czas przy wigilii.

Ozdoby choinkowe:

  • Gwiazda betlejemska umieszczona na szczycie drzewka miała pomagać w powrotach do domu z dalekich stron.  Anioł  miał opiekować się domem i jego mieszkańcami.
  • Oświetlenie choinki broniło przed dostępem złych mocy, w chrześcijaństwie symbolizuje światło Chrystusa
  • Jabłka zapewniałyzdrowie i urodę
  • Orzechy zawijane w sreberka zapewniały siłę i dobrobyt
  • Łańcuchy symbolizowały wzmocnienie rodzinnych więzi lub zniewolenie
  • Dzwonki oznaczały dobre nowiny

Współcześnie choinkę dekoruje się szklanymi bombkami. Może warto pokusić się o przypomnienie dawnych choinkowych ozdób  by wspólnie całą rodziną udekorować świąteczne drzewko.

  • Wesołych Świąt! Przedszkole Słoneczko